Wat er verschijnt wanneer een mens niets meer overhoudt
Herken je dit?
- Je functioneert al een tijd op de automatische piloot, zonder stil te staan bij wat je eigenlijk nog drijft.
- Pas wanneer het echt tegenzit, kom je oog in oog te staan met wat er werkelijk toe doet.
In De Kleine Prins zit een piloot vast in de Sahara, zijn vliegtuig kapot, kilometers van enig teken van leven. Hij is, in werkelijkheid, alleen aan het doodgaan van dorst en uitputting. En daar, in die uiterste eenzaamheid, verschijnt een jongetje dat vertelt over zijn eigen kleine planeet — en over zijn roos, die hij daar achterliet.
Wie of wat is hij?
Lees je het verhaal als volwassene, dan zie je iets anders dan een kinderverhaal. De prins hoeft niet letterlijk van een andere planeet te komen. Saint-Exupéry laat het bewust in het midden: is hij een engel, die verschijnt op het moment dat de piloot oog in oog staat met de dood? De stem van zijn geweten? Een projectie van zijn eigen ziel, die zich pas laat horen wanneer alle afleiding wegvalt?
Misschien doet het antwoord er minder toe dan de vraag. Wanneer de piloot niets meer overhoudt dan de woestijn, de dorst en de dood die dichterbij komt, verschijnt precies dát wat hem herinnert aan wat werkelijk van waarde is. Niet zijn kapotte motor. Niet zijn overlevingskansen. Maar een kind dat spreekt over liefde, verantwoordelijkheid, en zijn roos die alleen achterbleef.
Fysiek is de piloot volledig alleen. En toch niet helemaal. Er is iemand die naast hem zit, hem vragen stelt, hem dwingt opnieuw te kijken naar wat hij al lang vergeten was.
In het volgende deel: waarom net liefde, en niet overlevingsdrang, de piloot overeind houdt.